Polityka narkotykowa

MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA O POLITYCE NARKOTYKOWEJ

3 marca, wtorek, godz. 13.30 – 19.00, Warszawa Collegium Civitas, Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, XII piętro, Aula A


— 
Sesja I, 13.30 – 15.30: Globalna wojna z narkobiznesem – szczytne cele czy polityczny interes?

Dla gospodarek wielu państw tzw. Południa (dawniej zwanego Trzecim Światem) produkcja i handel środkami odurzającymi stanowią jedno z głównych źródeł dochodu. Plantacje koki w Kolumbii czy opium w Afganistanie utrzymują przy życiu tysiące drobnych rolników, a narkotykowym baronom przynoszą krociowe zyski. Narkotyki tworzą zaplecze finansowe prawicowych szwadronów śmierci w Ameryce Łacińskiej, przez długie lata zapewniały ogromne dochody afgańskim Talibom, a sprzedawane na ulicach miast bogatej Północy – sprzyjają degeneracji, przestępczości i rosnącemu wykluczeniu społecznemu. Zbrojne akcje policyjno-wojskowe, interwencje zbrojne, wspieranie lokalnych (często niedemokratycznych) rządów w walce z narkobiznesem jawią się często jako jedyne rozwiązanie. Czy za szlachetną retoryką nie stoją jednak wymierne, polityczne interesy najzamożniejszych państw? Czy taka polityka siły sprzyja rozwojowi krajów zacofanych, czy raczej wpędza najbiedniejszych mieszkańców w objęcia fundamentalistów i jeszcze większą nędzę? Jak pomóc rozwiązać społeczne problemy krajów Północy nie rujnując przy okazji Południa, i tak spychanego wciąż w otchłań biedy i przemocy?

Polityka międzynarodowa wobec krajów producenckich

Javier Gonzales Skaric (Boliwia), Centro de Estudios Rurales y de Agricultura International, z wykształcenia antropolog, członek sekretariatu I Globalnego Forum Producentów Substancji Uznanych za Nielegalne, autor pracy poświęconej sytuacji ubogich plantatorów w Boliwii (Notas sobre el Estilo Mojocoya de El Tambo).

Prawo międzynarodowe – postulaty zmian

Mateusz Klinowski, doktor prawa, adiunkt w Katedrze Teorii Prawa Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się filozofią prawa, filozofią nauki i bioetyką.

Konserwatyści i postępowcy – dwie wizje polityki narkotykowej

Kasia Malinowska-Sempruch, dyrektorka Global Drug Policy Program w Open Society Institute, b. szefowa Międzynarodowego Programu Redukcji Szkód, współautorka pierwszego Krajowego Programu Zwalczania AIDS i Zapobiegania Zakażeniom HIV, członkini rady programowej programu HIV/AIDS w Światowej Organizacji Zdrowia, autorka książki War on Drugs, HIV/AIDS and Human Rights (2004).

Ameryka Południowa – codzienność wojny z narkotykami

Maciej Wiśniewski, politolog, pracownik organizacji pozarządowych w stanie Chiapas w Meksyku, korespondent polskiej edycji „Le Monde Diplomatique”.

— 
Przerwa na kawę: 15.30-16.00

— 
Sesja II, 16.00 – 19.00: Społeczne i polityczne reakcje na problem narkomanii

W polskiej debacie publicznej dominuje pogląd, iż karanie za posiadanie narkotyków to najlepsza droga redukcji problemu uzależnień – podobne myślenie zdeterminowało kształt polskiego ustawodawstwa, niezwykle restrykcyjnego na tle innych krajów Unii Europejskiej. Doświadczenia wielu państw wskazują jednak, że nieporównywalnie większą skuteczność przynosi udostępnienie szerokiego wachlarza technik terapeutycznych połączonych z instrumentami „redukcji szkód”, które pozwalają zatrzymać proces społecznego wykluczenia i degeneracji osób uzależnionych. Jedna ze skuteczniejszych metod (tzw. „leczenie substytucyjne”) ma wciąż wielu przeciwników i budzi kontrowersje – choć w krajach zachodnich należy właściwie do kanonu powszechnie stosowanych środków terapii.
Czy szeroki dostęp do Metadonu powinien stanowić podstawę polityki zwalczania skutków narkomanii? Czy faktycznie jest konieczne, aby praktyki pomocy łączyć z procesem tzw. resocjalizacji, a de facto – izolacji i pogłębiania degeneracji osób uzależnionych w więzieniach? I wreszcie – czy penalizacja posiadania i zażywania narkotyków w ogóle redukuje skalę problemu narkomanii, czy tylko zwiększa zakres związanych z nim społecznych szkód?

Podstawowe założenia podejścia redukcji szkód

Damon Barrett (Wlk. Brytania), od 2007 analityk ds. Praw Człowieka w londyńskim biurze Międzynarodowego Stowarzyszenia Redukcji Szkód, z wykształcenia prawnik, wcześniej zajmował się kwestiami praw dziecka w kontekście prawa międzynarodowego.
ONZ i polityka narkotykowa – co wydarzy się w Wiedniu?
David Bewley-Taylor (Wielka Brytania), amerykanista, pracownik naukowy Uniwersytetu w Swansea, redaktor „International Journal of Drug Policy”, jest autorem pracy doktorskiej poświęconej amerykańskiej polityce narkotykowej w XX wieku; aktualnie przygotowuje wielką monografię poświęconą światowej polityce narkotykowej u początków naszego stulecia.

Narkomania jako konstrukt społeczny: wczoraj i dziś

Kazimierz W. Frieske, profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych, kierownik Zakładu Problemów Społecznych i Planowania Społecznego Instytutu Socjologii UW, autor m. in. książek: Pijaństwo. Interpretacje problemu społecznego (1984) , Narkomania. Interpretacje problemu społecznego (wraz z Robertem Sobiechem, 1987), Socjologia w działaniu. Nadzieje i rozczarowania (1990), Opieka i kontrola. Instytucje wobec problemów społecznych (wraz z Pawłem Poławskim, 1996), Utopie inkluzji. Sukcesy i porażki programów reintegracji społecznej (red., 2004), Socjologia prawa (2001).

Medykalizacja narkomanii i jej konsekwencje

Paweł Poławski, doktor socjologii, pracownik Zakładu Problemów Społecznych i Planowania Społecznego Instytutu Socjologii UW, współautor m. in. książki Opieka i kontrola. Instytucje wobec problemów społecznych oraz pracy doktorskiej nt. problemu ubóstwa jako konstruktu społecznego.

Polska polityka narkotykowa – co należy zmienić

Marek Balicki, lekarz psychiatra, poseł na Sejm, minister zdrowia w latach 2003 oraz 2004-05 w rządach Leszka Millera oraz Marka Belki, b. doradca prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, dyrektor Szpitala Wolskiego w Warszawie.

Wstęp wolny.

Konferencji towarzyszy premiera książki Polityka narkotykowa. Przewodnik KP

Share Button